Reklama

Siła Róż

2018-05-09 10:54

Piotr Lorenc
Edycja sosnowiecka 19/2018, str. III

Piotr Lorenc
Uczestnicy pielgrzymki przybyli z różnych stron diecezji

Jak zawsze w ostatnią sobotę kwietnia do bazyliki Matki Bożej Anielskiej pielgrzymowały wspólnoty Żywego Różańca z niemal wszystkich zakątków diecezji, bowiem nie ma w diecezji parafii, w której nie istniałyby Róże Różańcowe

Pielgrzymkę przygotował ks. Andrzej Stasiak, proboszcz parafii Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Dąbrowie Górniczej, a zarazem diecezjalny asystent Stowarzyszenia Żywego Różańca. Liturgii przewodniczył biskup diecezji sosnowieckiej Grzegorz Kaszak. W homilii pasterz Kościoła sosnowieckiego szczegółowo omówił poszczególne części modlitwy „Zdrowaś Maryjo”. Zaś przed Eucharystią konferencję ascetyczną i modlitwę różańcową poprowadził ks. Mirosław Tosza, założyciel wspólnoty życia z bezdomnymi Betlejem w Jaworznie.

– Tegoroczna pielgrzymka wspólnot Stowarzyszenia Żywego Różańca do Matki Bożej Anielskiej ma szczególny wydźwięk. Wpisuje się bowiem w obchody 100. rocznicy odzyskania niepodległości przez naszą ojczyznę i w 50-lecie koronacji łaskami słynącej figury Matki Bożej Anielskiej, której rocznicę będziemy przeżywali w dniach 19-20 maja – powiedział ks. Andrzej Stasiak, kustosz dąbrowskiego sanktuarium.

Reklama

Podczas konferencji ks. Mirosław Tosza przywołał najnowszą adhortację papieża Franciszka o świętości, podkreślając, że święci to nie tylko wielkie osoby kanonizowane, ale także bliscy z sąsiedztwa.

– Wielka w tym zasługa Różańca. W tej modlitwie Maryja wyjaśnia nam wiele rzeczy. Spotykając się z Matką Bożą, przeżywamy razem z Nią sceny z Ewangelii, a dzięki temu lepiej rozumiemy życie nasze i innych ludzi – powiedział kapłan. Podkreślił też, że sensem Różańca jest kontemplacja wydarzeń z życia Jezusa i Maryi. Zwłaszcza w przypadku Żywego Różańca, w którym przez cały miesiąc odmawia się jedną wybraną tajemnicę. – Zanim zacznie się ją odmawiać, można sobie tę scenę wyobrazić i poczuć ją. Różaniec to modlitwa ewangeliczna, kontemplacyjna, trudna, ale jest ona dla każdego – powiedział ks. Mirosław. I podał przykład Marka, jednego z mieszkańców Betlejem, który uczestniczył w pielgrzymce do Lisieux, a który ma bardzo poplątaną przeszłość. – Zdziwiło mnie, że Marek każdego wieczoru wymyka się z telefonem i nie ma go do kilkunastu minut. Początkowo myślałem, że to może przeszłość się za nim odzywa i musi się tłumaczyć. Okazało się, że Marek codziennie przez telefon z siostrami klaryskami odmawiał Różaniec – wyjaśnił prezbiter.

Tagi:
różaniec Żywy Różaniec

Z Różańcem na rokitniańskim wzgórzu

2017-10-11 13:55

Ks. Adrian Put
Edycja zielonogórsko-gorzowska 42/2017, str. 1

Ks. Adrian Put
Pielgrzymi odmówili Różaniec przy figurze Matki Bożej Fatimskiej pobłogosławionej przez papieża Franciszka

7 października do sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie przybyło kilka tysięcy pielgrzymów. Tego dnia połączył ich Różaniec. Na doroczną Diecezjalną Pielgrzymkę Żywego Różańca przybyli czciciele Matki Bożej ze wszystkich stron naszej diecezji

Na początku spotkania wszyscy zgromadzeni uczestniczyli w modlitwie różańcowej. W tym roku jednak nie towarzyszył tej modlitwie obraz Matki Bożej z Rokitna, ale jedna z figur Matki Bożej Fatimskiej poświęconej przez papieża Franciszka.

– Dzisiaj mamy wielką radość, bo przybywa do nas Maryja w figurze fatimskiej. A Ona pokazuje nam prostą drogę ratunku dla świata. Prostą drogę ratunku dla naszych rodzin, dla wszystkiego, co kochamy. Tą prostą drogą jest Różaniec. Dla mnie to jest powód do wielkiej radości, że na tę naszą pielgrzymkę przybywamy właśnie dziś. Maryja w figurze fatimskiej 8 września rozpoczęła pielgrzymkę po naszej diecezji, a dziś właśnie tu, w Rokitnie, kończy ją – powiedział, witając przybyłych pątników, ks. kan. Piotr Bortnik, kustosz rokitniańskiego sanktuarium.

Po modlitwie i świadectwie miało miejsce niezwyczajne wydarzenie. W ostatnich latach to w katedrze gorzowskiej wręczane były medale „Zasłużony dla Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej”. Z racji pożaru wieży katedralnej medale zasłużonym diecezjanom bp Tadeusz Lityński wręczył właśnie podczas różańcowej pielgrzymki. W tym roku obok zasłużonych medal otrzymała także nasza redakcja. Specjalnym medalem uhonorowano również wszystkich zelatorów i zelatorki oraz członków Żywego Różańca i opiekunów róż parafialnych za dzieło apostolatu modlitwy, która nieustannie wspiera życie, misje i działalność wspólnoty Kościoła.

Głównym punktem spotkania była Msza św., której przewodniczył bp Tadeusz Lityński. – Chcę podziękować za tyle dobra, które wy, pielgrzymi, systematycznie, cicho i pokornie czynicie we wspólnotach parafialnych. Pokonując niejedną przeszkodę, dotarliście dzisiaj, mimo że w niejednym mieszkaniu, niejednym domu nie ma jeszcze prądu, nie ma wody, ale jest wiara. I za to, że jesteście, chcę szczerze podziękować – powiedział podczas Mszy św. bp Lityński.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Australia: abp Wilson postanowił ustąpić ze stanowiska

2018-05-23 10:24

st (KAI) / Adelajda

Arcybiskup Adelajdy w Australii, Philip Wilson uznany wczoraj przez Sąd w Newcastle, w Nowej Południowej Walii winnym ukrywania przestępstw pedofilii ogłosił, że w najbliższy piątek ustąpi ze stanowiska.

Episkopat.pl

Abp Wilson nie wskazał, czy odwoła się od wyroku. 67-letni hierarcha został uznany winnym zatajenia nadużyć, jakich dopuścił się ks. James Fletcher w stanie Nowej Południowej Walii w latach siedemdziesiątych. Ks. Fletcher zmarł w więzieniu w 2006 r., rok po tym, jak uznano go za winnego ośmiu przypadków molestowania ministrantów i skazano na 10 lat pozbawienia wolności.

Sąd w Newcastle orzekł we wtorek 22 maja, że chłopcy powiedzieli ks. Wilsonowi o molestowaniu i że nie zgłosił tego, ponieważ chciał chronić reputację Kościoła. Oczekuje się, że wyrok w sprawie abp Wilson zostanie wydany w czerwcu b.r. Grozi jemu kara do dwóch lat więzienia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Bp M. Janocha na pogrzebie brata Morisa: Twoje życie było ikoną

2018-05-23 19:11

dg (KAI) / Warszawa

Malował ikony, chociaż nie uważał się za malarza. Jego życie stało się ikoną – powiedział w kazaniu bp Michał Janocha, który 23 maja w kościele Franciszka z Asyżu w podwarszawskim Izabelinie przewodniczył ceremonii pogrzebowej brata Morisa. Mały Brat Jezusa pochowany został na cmentarzu parafialnym.


Brat Moris Maurin

"Brat Moris Maurin odszedł do Pana, do którego przez całe swoje ziemskie życie podążał. Przez ostatnie lata byłem tego świadkiem" – powiedział przed Mszą ks. prałat ppłk Stanisław Dębicki, proboszcz parafii św. Franciszka z Asyżu, na której terenie znajduje się dom Małych Braci Jezusa.

Bp Michał Janocha w kazaniu przytoczył kilka fragmentów biografii zmarłego, ukazujących jego duchowość, charakter, wolność. Jednym z nich było wspomnienie wesela, w którym uczestniczył mały brat.

"Wiemy wszyscy, że zdarzają się wesela, które mają w sobie coś z pogrzebu. Dzisiaj jesteśmy na pogrzebie, który ma w sobie coś z wesela. Moris na to wesele nas wszystkich zaprasza, starych i młodych, świeckich i duchownych, z parafii, z Warszawy, z różnych stron Polski i spoza Polski. Dziś razem z Małymi Braćmi i Małymi Siostrami Jezusa wszyscy się czujemy małymi braćmi i siostrami Jezusa. Myślę, że każdy z tu obecnych mógłby opowiedzieć o swoich spotkaniach z Morisem i zawsze będą to świadectwa bardzo osobiste, bardzo indywidualne. Czasami nawet wpływające na życie, nieraz decydująco" – powiedział kaznodzieja.

Wspomniał, że brata Morisa poznał, gdy był jeszcze wikariuszem w parafii św. Franciszka i tu zaczęła się jego przyjaźń z Małymi Braćmi: „Zapamiętałem taką scenę tu, na cmentarzu izabelińskim: jest Wszystkich Świętych, mrok, płoną świece, piękny widok. Moris powiedział, że chciałby tu być i zostać. I po kilku latach te słowa się spełniły, a dzisiaj spełniają się ostatecznie”.

"Moris malował ikony. Tu, na trumnie, leży jedna, ta ostatnia, której nigdy nie skończył - Jezusa ukrzyżowanego, który jakby zerwał się do lotu. Rozmawiając z bratem Wojciechem obaj mieliśmy podobne odczucie, interpretując to w sposób symboliczny, że ta ikona właściwie była cały czas w jego pokoju, że on ją skończył swoim życiem, swoim cierpieniem, kiedy Pan Bóg zabrał mu już wszystko, co można zabrać. I siły i pamięć. W takich sytuacjach w człowieku na końcu zostaje to, co było dla niego ważne przez całe życie. I o tym ten człowiek mówi. Jedni mówią o pieniądzach, inni o pogrzebie, chorobach. A Moris mówił o Jezusie" – zaznaczył pomocniczy biskup archidiecezji warszawskiej.

"Malował ikony, chociaż nie uważał się za malarza. Jego życie stało się ikoną. Pisał bardzo dużo listów, na jego biurku było ich bardzo wiele. Często się martwił, że nie nadąża z odpisywaniem. Jego życie stało się listem. Pisał też książki, chociaż nie uważał się za pisarza. Jego życie jest książką, otwartą, którą wielu czyta i będzie czytać" – powiedział główny celebrans.

Po Mszy zgromadzeni mogli usłyszeć świadectwa osób, którym bliski był brat Moris.

Na pogrzeb przyjechali przyjaciele, znajomi i wiele osób, dużo zawdzięczających posłudze brata Morisa całej Polski, a także z Francji i Niemiec. Obecni byli mali bracia i siostry Jezusa, przedstawiciele zgromadzeń zakonnych, wielu księży diecezjalnych, publicyści, dziennikarze, parafianie oraz czytelnicy książek Zmarłego.

***

Maurice (Moris) Maurin wstąpił do zgromadzenia Małych Braci Jezusa w 1955. Śluby wieczyste złożył w 1961, święcenia kapłańskie przyjął w 1973. Był bliskim przyjacielem Jacquesa i Raissy Maritainów oraz prof. Stefana Swieżawskiego. Przez wiele lat mieszkał w Maroku i na Saharze. W 1978 przyjechał pierwszy raz do Polski. W 1990 zamieszkał na stałe w polskiej wspólnocie braci, najpierw na warszawskiej Pradze, następnie w Izabelinie, pełniąc służbę przełożonego. Spolszczył swoje imię i przyjął polskie obywatelstwo. Po przejściu na emeryturę był czynnym rekolekcjonistą, pozostając wiernym charyzmatowi "ubogiego pośród ubogich".

Jest autorem kilkunastu książek o tematyce duchowej m.in. „Brat Karol de Foucauld” (1997), „Żyć kontemplacją w sercu świata” (2005), „Wierzę w Kościół (2006, dostał za nią Nagrodę im. księdza Józefa Tischnera) oraz autobiografii „Z powodu Jezusa i Ewangelii (2010)”.

Mali Bracia Jezusa są wspólnotą chrześcijańską, założoną 8 września 1933 r. przez brata René Voillaume na Saharze. Jest ona jednym z kilkunastu apostolatów powstałych w oparciu o duchowość bł. Karola de Foucauld (1858-1916), który ich istotę wyraził słowami: "O czym marzę w sekrecie, to coś bardzo prostego, małego liczebnie, przypominającego pierwsze wspólnoty pierwotnego Kościoła. Mała rodzina, małe ognisko monastyczne, maleńkie i bardzo proste".

Dziś wspólnota na całym świecie liczy ponad 250 osób. Mali bracia nazywani są często "braćmi Karola de Foucauld". Kanoniczne potwierdzenie ze strony władz kościelnych Instytut otrzymał w 1968 r. Jednym z najbardziej znanych członków Wspólnoty był Jacques Maritain, francuski filozof i teolog.

Do Polski Mali Bracia przybyli w 1977 r. i zamieszkali w Przegorzałach pod Krakowem, a pierwszy dom założyli we wsi Truskaw k. Warszawy. Istnieje także żeński odłam zakonu - Małe Siostry Jezusa.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem