Reklama

Profilaktyka przede wszystkim

2018-05-16 11:24

Piotr Lorenc
Edycja sosnowiecka 20/2018, str. VI

Sonia Kepper
Podczas spotkania policjantów z bp. Grzegorzem Kaszakem i ks. Mariuszem Karasiem – diecezjalnym duszpasterzem policji

Z roku na rok współpraca policji z diecezją sosnowiecką układa się coraz lepiej. Nie znaczy to, że kapłani kierują ruchem czy łapią przestępców. Ale coraz więcej parafii i wiernych uczestniczy w programach profilaktycznych napisanych wspólnie przez diecezję i policję. Teraz kilka z nich ma szansę zostać nagrodzonymi na polu ogólnopolskim

A wszystko dlatego, że co roku Biuro Prewencji i Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji przeprowadza konkurs na najlepsze policyjne programy profilaktyczne wdrażane na terenie całego kraju. Każda z komend zgłasza swoje projekty do Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach, która wyłania najlepsze i najciekawsze z nich, by przekazać je do ostatecznej oceny w Komendzie Głównej. W tym roku, spośród 10 projektów z garnizonu śląskiego, aż 4 zostały przygotowane przez policjantów sosnowieckiej komendy, a 2 są realizowane wspólnie z diecezją sosnowiecką.

Pełna treść tego i pozostałych artykułów z NIEDZIELI 20/2018 w wersji drukowanej tygodnika lub w e-wydaniu.

Tagi:
bezpieczeństwo

Bezpieczne wakacje

2017-07-26 10:52

Piotr Lorenc
Edycja sosnowiecka 31/2017, str. 6

St. asp. Sonia Kepper

Minął pierwszy miesiąc wakacji. Z przerwy w edukacji i słonecznego lata korzystają nie tylko dzieci i młodzież, lecz także dorośli, którzy wybierają się w tym okresie na urlopy. To czas wyjazdów, pikników, zabawy, odpoczynku, ale i prac remontowych czy w przypadku rolników prac polowych. Wyjeżdżamy nad morze, w góry, nad jeziora, korzystamy z rowerów, kajaków, żaglówek, samochodów czy autokarów. To czas relaksu, i co za tym idzie obniżonej czujności.

Dla policji wakacje to okres wytężonej pracy. Podczas tegorocznego lata stróże prawa prowadzą akcję „Bezpieczne Wakacje 2017”. Policyjni motorowodniacy, mundurowi na rowerach oraz patrole zmotoryzowane i piesze zadbają o bezpieczeństwo wszystkich turystów odwiedzających nasz region. Drogówka natomiast będzie czuwać, aby wszyscy bezpiecznie dotarli najpierw w miejsca swojego wypoczynku, a później bezpiecznie wrócili do swoich domów.

Ale o bezpieczeństwie w pierwszej kolejności musimy pomyśleć sami. Przed wyjazdem należy zadbać o właściwe zabezpieczenie mieszkania czy domu, sprawdzić czy wszystkie drzwi i okna, również piwniczne, zostały zamknięte. Należy także zakręcić zawory z wodą i gazem, wyłączyć z sieci urządzenie elektryczne. – Poprośmy zaufaną osobę, by podczas naszej nieobecności zaopiekowała się mieszkaniem. Pozostawmy jej nasz numer telefonu, pod którym w każdej chwili będzie mogła się z nami skontaktować. Podczas dłuższej nieobecności warto zadbać o to, by w naszej skrzynce pocztowej nie gromadziła się większa ilość korespondencji, która jest dla potencjalnego złodzieja sygnałem, że mieszkanie lub dom stoją puste. Dobrym rozwiązaniem są programatory czasowe, dzięki którym w różnych porach dnia w mieszkaniu zapala się światło, co stwarza pozory obecności domowników – wyjaśnia st. asp. Sonia Kepper, rzecznik Komendy Miejskiej Policji w Sosnowcu.

Policja zadba także o bezpieczeństwo w ruchu drogowym. – Na drogach naszego województwa pojawi się zwiększona liczba patroli ruchu drogowego, aby podróż na często długo oczekiwane wakacje, odbyła się bezpiecznie. Więcej patroli będzie także w pobliżu przystanków komunikacji publicznymi środkami transportu. Policjanci zadbają również o to, aby dzieci i młodzież podróżowali sprawnymi autokarami – mówi S. Kepper.

Jeśli planujemy podróż samochodem, sprawdźmy wcześniej jego stan techniczny, ustawienie świateł i wyposażenie. Obowiązkowo w aucie powinna znajdować się gaśnica oraz trójkąt ostrzegawczy, ale też apteczka. Natomiast korzystając ze środków komunikacji publicznej, zachowajmy szczególną ostrożność w miejscach, gdzie występuje duży tłok, np.: na dworcach kolejowych, lotniskach, w zatłoczonych pociągach i autobusach. – Podróżując koleją należy unikać pustych przedziałów, starajmy się też nie spać w trakcie podróży. Cenne przedmioty, pieniądze, dokumenty starajmy się trzymać przy sobie. Bądźmy również ostrożni w kontaktach z nieznanymi osobami, zwłaszcza nie przyjmujmy od nich żadnych poczęstunków. Pamiętajmy, że pozostawienie bagażu bez opieki grozi nie tylko utratą naszego mienia, ale również może spowodować wszczęcie alarmu przez służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo – ostrzega policjantka.

Policjanci zadbają również o bezpieczne wakacje nad wodą. Policyjni wodniacy pojawią się w najbardziej popularnych akwenach naszego województwa, np. nad Pogorią w Dąbrowie Górniczej. – W okresie letnim niestety dochodzi do większej liczby utonięć. Najczęstszą przyczyną utonięć jest brawura, słabe rozpoznanie zbiornika wodnego, brak umiejętności, a także alkohol. By zapobiegać tego typu wypadkom, policjanci przygotowali ogólnopolską kampanię informacyjno-edukacyjną „Kręci mnie bezpieczeństwo… nad wodą” – tłumaczy S. Kepper.

Troską stróżów prawa objęte będą i te osoby, które pozostają w mieście. – W czasie wakacji wzmożone zostaną kontrole najbardziej uczęszczanych miejsc rekreacji, rozrywki i wypoczynku. Patrolami przy kąpieliskach oraz patrolami miasta, szczególnie parków i dużych terenów rekreacyjnych zajmą się patrole rowerowe. W naszym województwie w kilkunastu jednostkach i podległych im komisariatach, wykorzystywanych w służbie jest 60 rowerów oznakowanych i 26 nieoznakowanych – tłumaczy Sonia Kepper.

Wakacyjna beztroska sprzyja różnego rodzaju zagrożeniom, na które narażone są dzieci i młodzież, ale też dorośli. W okresie wakacyjnym szczególnie należy dbać o bezpieczeństwo. Warto porozmawiać z dzieckiem o bezpiecznych zachowaniach podczas wypoczynku, uczulić na zagrożenia związane z kontaktami z nieznajomymi osobami, nieprzestrzeganiem zasad ruchu drogowego np. podczas jazdy rowerem czy sięganiem po różnego rodzaju używki.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Australia: abp Wilson postanowił ustąpić ze stanowiska

2018-05-23 10:24

st (KAI) / Adelajda

Arcybiskup Adelajdy w Australii, Philip Wilson uznany wczoraj przez Sąd w Newcastle, w Nowej Południowej Walii winnym ukrywania przestępstw pedofilii ogłosił, że w najbliższy piątek ustąpi ze stanowiska.

Episkopat.pl

Abp Wilson nie wskazał, czy odwoła się od wyroku. 67-letni hierarcha został uznany winnym zatajenia nadużyć, jakich dopuścił się ks. James Fletcher w stanie Nowej Południowej Walii w latach siedemdziesiątych. Ks. Fletcher zmarł w więzieniu w 2006 r., rok po tym, jak uznano go za winnego ośmiu przypadków molestowania ministrantów i skazano na 10 lat pozbawienia wolności.

Sąd w Newcastle orzekł we wtorek 22 maja, że chłopcy powiedzieli ks. Wilsonowi o molestowaniu i że nie zgłosił tego, ponieważ chciał chronić reputację Kościoła. Oczekuje się, że wyrok w sprawie abp Wilson zostanie wydany w czerwcu b.r. Grozi jemu kara do dwóch lat więzienia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Jubileusz w Sanktuarium Królowej Śląska

2018-05-23 19:31

Krystyna Wrodarczyk

„Maryo Piekarska góręś obrała, byś nam tu w Piekarach łask udzielała...” (ze zbioru pieśni maryjnych z 1896 roku)


Rok 2018 to szczególny moment w kalendarium Sanktuarium Królowej Śląska. To kolejny piękny jubileusz, a więc okazja do radości i wdzięczności Bogu za dar siedmiu wieków trwania kultu Bożego na tym terenie. Aby dobrze przeżyć ten czas, przez najbliższy rok przybliżać będziemy piękne historyczne karty z dziejów Piekarskiej Parafii, ukazując działanie Opatrzności, która prowadzi od tylu lat losy poszczególnych ludzi, rodzin i wspólnot związanych z tym duchowym centrum Górnego Śląska.

Kiedy ze łzą w oku patrzę na jaśniejącą nowym blaskiem po długotrwałej renowacji Piekarską Świątynię uświadamiam sobie, że z podobnym zachwytem od wieków w to miejsce patrzyli nasi pradziadowie. Z pewnością działo się tak od początku XIV wieku, bo według żywej, trwającej od wieków tradycji i historycznych opracowań 24 sierpnia 1303 roku poświęcono kamień węgielny i rozpoczęto budowę drewnianej świątyni na Górze św. Bartłomieja. Konsekracji tej świątyni dokonano w 1318 roku. Jakby nie liczyć, to już 700 lat! Ileż to pokoleń, ilu wiernych, ile modlitw i ile faktów historycznych! I chociaż trudno sobie to wyobrazić, to przecież także i tutaj przetaczała się bogata, nieraz bolesna historia.

Kiedy używamy wyrazu historia, często mamy wrażenie, że odnosi się on do zjawiska na pozór obcego, toczącego się gdzieś obok, nie dotykającego nas bezpośrednio. Często zapominamy, że miejsce, w którym mieszkamy, całe nasze otoczenie było świadkiem ważnych wydarzeń historycznych, a przed cudownym Wizerunkiem Piekarskiej Pani „monarchowie kornie schylali zbrojną skroń... rycerstwo, szlachta i wodzowie w hołdzie składali lśniącą broń”. Tak trudno w środku współczesnego miasta przywołać obrazy tamtych dawno minionych czasów, wyobrazić sobie to miejsce i tych, którzy przed nami przychodzili, aby w tym miejscu Bogu i Matce Bożej zawierzać swoje troski, prosić o błogosławieństwo i dziękować za łaski. To trudne w naszych zabieganych czasach, ale na szczęście są takie miejsca, gdzie zamykane przed gwarem świata drzwi, otwierają przed nami dawny świat, nieznane czasy.

W Piekarach tym miejscem jest Muzeum Sanktuaryjne – pamiątka innego ważnego jubileuszu, a mianowicie 350-lecia kultu Matki Bożej w Piekarach, jaki obchodzono w 2009 roku. Kiedy stajemy w głównej sali ekspozycyjnej, stąpając po czerwonym dywanie, spoglądamy w Oblicze Piekarskiej Pani, uświadamiając sobie, że właśnie tutaj przechowywana jest pamięć o przeszłości. To właśnie tutaj znajdujemy znaki widzialnej wiary i miłości człowieka do Boga, znaki mówiące o Jego obecności wśród swojego ludu przez wieki i pokolenia. A kiedy spojrzenie pada na replikę drewnianego kościółka nasza wyobraźnia przenosi nas w te dawne czasy. Opowieść o nich możnaby zacząć tak, jak głosi legenda: „Cicha była jeszcze wtedy wielka puszcza piekarsko – szarlejska, nieprzebyta, ciemna i głęboka. Tylko się zwierz dziki – drapieżny ryś czy ciężki, zwalisty niedźwiedź przez jej mroczne gąszcze przedzierał… Człowiek z rzadka tylko puszczę groźną nawiedzał...”

Zostawmy jednak legendy – i tę o Ziemomysławie, który w piekarskiej puszczy, w pobliżu Góry Bartłomieja osadę założył, i tę o Bartłomieju, który wypiekał niezwykle smaczne ciasta i pierniki aż osadę Piekarami zwać zaczęto, i spojrzyjmy na historię wydobytą z wykopalisk, z pożółkłych dokumentów, ze starych zapisków, kronik i roczników. Zainteresowanie historyków dotyczyło przede wszystkim przynależności tej ziemi i owianych tajemnicą dziejów kościoła i parafii.

A dzieje tej przynależności były bardzo złożone i burzliwe, na ten temat powstało już wiele opracowań historycznych, które nie sposób przytoczyć w tym krótkim artykule. Jednak warto w tym miejscu wspomnieć o kilku faktach dotyczących opisywanego okresu. I tak historia mówi o tym, że w latach 990 – 1039 Śląsk był w Państwie Polskim, a w 1039 roku książę czeski Brzetysław I uderzył na Śląsk, zniszczył okolice dzisiejszego Bytomia i przyłączył je do Czech.

Sytuacja ta trwała do 1050 roku kiedy to król polski Kazimierz I Odnowiciel, wspierany przez okoliczną ludność, w bitwie koło Bytomia zwyciężył wojska czeskie i odzyskał część ziem. Tak więc w latach 1054 – 1138 Śląsk znowu znalazł się w Państwie Polskim. Z tego okresu warto przypomnieć datę 7 lipca 1136, ponieważ wystawiona wtedy w Pizie dla arcybiskupstwa gnieźnieńskiego bulla protekcyjna papieża Innocentego II, podkreślająca niezależność (od Niemiec) i odrębność Kościoła polskiego, wymieniła m.in. osadę Zwerzow (lub Zwierszowiec). Niektórzy historycy uważają, że może chodzić o Piekary.

W późniejszych źródłach pisanych osadę nazywano Peccari. Potwierdza to dokument z dnia 4 października 1277 roku, w którym biskup krakowski Paweł z Przemankowa zapisał, że mieszkańcy osady Peccari zostali wydzieleni z kościoła p.w. św. Małgorzaty w Bytomiu i przydzieleni do kościoła w Kamieniu. Raz jeszcze w tych zamierzchłych czasach Piekary znalazły się pod panowaniem Czech, a stało się to wówczas, kiedy w roku 1289 książę Kazimierz II władający księstwem bytomskim złożył hołd władcy czeskiemu Wacławowi II z rodu Przemyślidów. Pomimo tych wszystkich zawirowań historycznych piekarska osada ciągle się rozwijała, a dzięki górnictwu i hutnictwu była coraz bardziej zasobna w dobra materialne, co wpłynęło na decyzję wybudowania kościoła.

Legenda głosi, że według pierwotnych planów kościół miał stanąć na wzgórzu Cerekwica. Tam zwieziono potrzebne do budowy drewno. Jednak jakaś tajemnicza siła w ciągu jednej nocy przeniosła zgromadzony budulec w miejsce, gdzie dzisiaj znajduje się piekarska świątynia. Uznano to za znak, że Bóg to właśnie miejsce wybrał na swój dom i tu właśnie nasi pradziadowie 24 sierpnia 1303 roku poświęcili kamień węgielny i rozpoczęli budowę drewnianego kościółka p.w. św. Bartłomieja Apostoła. Budowano go w stylu romańskim. Kościół mógł pomieścić około 200 osób. Nawa kościoła zbudowana została na planie prostokąta, którego ściany poskładanao na polską wieńcówkę z modrzewiowych bierwion poziomo leżących, łączonych „jaskółczym ogonem”, a nie na czopy lub fugi (jak to było niemieckim sposobem). Prezbiterium było węższe o połowę od nawy. Przed nawą usytuowana została czworokątna dzwonnica, której wnętrze było kruchtą. Ściany zewnętrzne obite były prostopadle dranicami, nieco dłuższymi niż szyndzioły, wyciętymi u dołu w zębatą koronkę. Dach został pokryty gontami. Wokół kościoła biegły soboty – krużganki nakryte daszkiem, które służyły wiernym za ochronę przed deszczem czy skwarem. Drzwi miały dębowe wągary, bogato okute, a na belce progu wyrzezano rok budowy i znamię cieśli.

W kościele znajdowały się trzy ołtarze. W ołtarzu głównym usytuowano figury św. Bartłomieja Apostoła i św. Mikołaja (zachowane do dziś). Po lewej stronie, w bocznym ołtarzu znajdował się wizerunek Matki Bożej – Bogurodzicy z Dzieciątkiem w typie Hodigitrii (Przewodniczki). Obraz o wymiarach 129 cm wysokości i 92 cm szerokości namalowany został na desce lipowej z kredowym podkładem, wg tradycji „spoczywał na czerwonych słupach”.

„Zaraz od samego początku lud pobożny w utrapieniu i troskach uciekał się do tego cudownego obrazu i wielką jest liczba tych, którzy przy tym obrazie cudownie wysłuchani zostali, tutaj znaleźli pociechę” – głosił przekaz ludowy. I taki właśnie – mały, skromny, drewniany kościółek stał w miejscu naszej dzisiejszej piekarskiej świątyni. I to właśnie w tym roku obchodzimy jubileusz świadczący o ciągłości naszych dziejów, jubileusz, który jak Arka Przymierza łączy dawne i obecne czasy. Konsekracja tego kościółka naszych przodków, kościółka p.w. św. Bartłomieja Apostoła i ołtarza ku czci Poczęcia Najświętszej Panny Maryi w Piekarach odbyła się w 1318 roku. W uroczystości udział wzięli arcybiskup gnieźnieński Janisław, generalny kolektor świętopietrza w Polsce oraz uznany jurysta i proboszcz kościoła Mariackiego w Krakowie – Jan z rycerskiego rodu Kołda, tj. późniejszy biskup Nanker z Kamienia.

Cytaty za: Ks. Janusz Wycisło „Kronika dziejów Sanktuarium Maryjnego i Piekar Śląskich do 1945r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem