Reklama

Centrum sprawiedliwości

2018-06-13 10:08

Piotr Lorenc
Edycja sosnowiecka 24/2018, str. II

Archiwum KMP w Sosnowcu
Uroczyste rozpoczęcie inwestycji

Przez moment Sosnowiec był jednym z najbezpieczniejszych miast w kraju. Wszystko za sprawą uroczystej inauguracji i poświęcenia placu budowy nowej siedziby Komendy Miejskiej Policji w Sosnowcu przy ul. Janowskiego

W uroczystościach, które odbyły się 28 maja, wzięli udział minister spraw wewnętrznych i administracji Joachim Brudziński, komendant główny policji nadinsp. Jarosław Szymczyk i komendant wojewódzki policji w Katowicach nadinsp. Krzysztof Justyński. Nie zabrakło oczywiście posłów i senatorów z Ziemi Zagłębiowskiej. Byli obecni wiceminister sprawiedliwości Michał Wójcik, wojewoda śląski Jarosław Wieczorek oraz komendant miejski policji w Sosnowcu insp. Dominik Łączyk. Przy poświęceniu nie mogło zabraknąć pasterza diecezji sosnowieckiej bp. Grzegorza Kaszaka.

Budowa nowej siedziby Komendy Miejskiej Policji w Sosnowcu to jedna z największych inwestycji, jakie prowadzone będą w najbliższym czasie przez Komendę Wojewódzką Policji w Katowicach. Kompleks powstanie przy ul. Janowskiego w Sosnowcu i przeznaczony będzie dla 300 funkcjonariuszy. Projekt nowej komendy uwzględnia szczegółowe wytyczne oraz standardy rozwiązań, które należy stosować przy projektowaniu nowych jednostek policji.

Nowoczesny 4-kondygnacyjny budynek o powierzchni użytkowej ponad 8,5 tys. m2 zostanie zbudowany w terminie 4 lat i będzie kosztował prawie 49 mln zł. Obiekt będzie przeznaczony dla około 280 policjantów i pracowników policji. Jego budowa jest niezwykle ważna, gdyż zapewni godne warunki przyjęć i obsługi wszystkich interesantów – w tym także osób niepełnosprawnych – do czego z pewnością przyczynią się m.in. duża poczekalnia z punktem recepcyjnym i windą oraz przestronne korytarze i pomieszczenia służbowe. Nie będzie już problemu z parkowaniem samochodów – dzisiejsza komenda jest usytuowana w centrum miasta i zaparkowanie przed budynkiem graniczy z cudem.

Reklama

– Policjanci zyskają funkcjonalne i dobrze wyposażone pomieszczenia, w których będą przyjmować interesantów i uczestników postępowań. Będą też mieli możliwość podnoszenia swojej sprawności fizycznej w sali ćwiczeń, jak też umiejętności strzeleckich na 25-metrowej strzelnicy o 4 osiach strzeleckich. W budynku znajdą się również niezbędne pomieszczenia socjalne i nowoczesne sanitariaty. Ważnym atrybutem nowej siedziby komendy będzie dobre skomunikowanie i sprzyjające wzajemnej współpracy sąsiedztwo z siedzibą miejscowych prokuratur, których budowa będzie równolegle prowadzona na sąsiedniej działce – wyjaśnia Sonia Kepper, oficer prasowy KMP w Sosnowcu, która w nowym budynku zyska też nowe biuro.

Obecny przy otwarciu inwestycji minister Joachim Brudziński podkreślił, jak istotne dla podnoszenia poziomu bezpieczeństwa są właściwe warunki pełnienia służby. – Ważne, aby warunki pracy policjantów były godne i zapewniały poczucie bezpieczeństwa. Ponieważ dzisiaj to, na co oczekują zarówno mieszkańcy Sosnowca, całego Zagłębia, jak i wszyscy obywatele – musi zobowiązywać. Zobowiązywać nas, polityków, do tego, aby w ramach tych możliwości, które dzisiaj posiada budżet państwa, poczucie bezpieczeństwa i to zobowiązanie do zapewnienia godnych i bezpiecznych miejsc pracy dla polskich policjantów było zapewnione. Chcę zameldować mieszkańcom Zagłębia, że staramy się z tych zobowiązań wywiązywać. Stąd też właśnie realizacja programu modernizacji służb mundurowych – powiedział minister.

Natomiast nadinsp. Jarosław Szymczyk – komendant główny policji swoje przemówienie rozpoczął od osobistej refleksji dotyczącej ziemi śląskiej, z której pochodzi i gdzie przez wiele lat pełnił służbę. Generał wspomniał o trudach służby, wyraził dumę z tego, jakich ludzi policja ma w swoich szeregach oraz jak dynamicznie się rozwija. – Dzisiejszy dzień jest symbolem zmian. Funkcjonariusze w śląskim garnizonie policji będą funkcjonować w coraz lepszych miejscach, w coraz lepszych obiektach, które odpowiadają poziomowi ich profesjonalizmu i jakości realizowanych zadań służbowych – powiedział.

A czy tak się stanie, dowiemy się za cztery lata.

Tagi:
policja budowa

Reklama

Policja ostrzega seniorów przed oszustami

2019-03-06 10:19

Krzysztof Zaremba
Edycja świdnicka 10/2019, str. III

Osoby starsze coraz częściej padają ofiarą oszustów, którzy stosują wymyślne i coraz bardziej perfidne sposoby na pozbawienie seniorów pieniędzy, czasem oszczędności całego życia

Strona internetowa KMP w Wałbrzychu
Nadkomisarz Magdalena Korościk

Już nie tylko posługując się metodą na przysłowiowego „wnuczka”, ale również podając się za pracownika różnych instytucji publicznych czy firm, a nawet funkcjonariusza policji, oszuści wykorzystują zaufanie starszych osób do tych instytucji i okradają praktycznie bezbronnych seniorów. Sprawcy przestępstw dokonywanych na osobach starszych działają za pomocą różnych metod, wykorzystując najczęściej „dobre serce” seniorów. Bardzo często oszuści pukają do drzwi pod różnymi pretekstami, np. z prośbą o wodę czy coś do jedzenia, oferując sprzedaż artykułów przemysłowych bądź podając się za osoby urzędowe – listonosza, pracownika ZUS-u, gazowni, elektrowni, firm – hydraulika lub przedstawiciela fundacji czy stowarzyszenia, pogotowia ratunkowego, a nawet podając się za adwokata lub policjanta. Po podstępnym wejściu do mieszkania, wykorzystując nawet chwilową nieuwagę, okradają domowników.

Policja w całej Polsce prowadzi akcje mające za zadanie dotrzeć z informacjami ostrzegającymi przed przestępcami do jak najszerszego kręgu społeczeństwa. Również w siedzibie Komendy Miejskiej Policji w Wałbrzychu odbyło się forum dyskusyjne poświęcone bezpieczeństwu osób starszych. W spotkaniu udział wzięli przedstawiciele instytucji publicznych oraz przedstawiciele lokalnych mediów. Celem forum było przekazanie i usystematyzowanie informacji dotyczących działań podejmowanych przez pracowników różnych instytucji publicznych i przekazanie ich do jak najszerszego grona odbiorców. Spotkanie przygotowali i poprowadzili policjanci Zespołu Komunikacji Społecznej oraz Wydziału Prewencji Komendy Miejskiej Policji w Wałbrzychu. Po przywitaniu przybyłych gości głos zabierali – zastępca Komendanta Miejskiego Policji w Wałbrzychu nadkomisarz Rafał Siczek oraz nadkomisarz Magdalena Korościk. W forum dyskusyjnym „Bezpieczeństwo osób starszych” oprócz wałbrzyskich policjantów czynny udział wzięli przedstawiciele Spółdzielni Mieszkaniowych „Podzamcze”, „Skarbek” oraz „Górnik” oraz pracownicy instytucji, takich jak ZUS, KRUS, Wodociągi Wałbrzyskie, Tauron Dystrybucja, NFZ. Dyskusja nad działaniami profilaktycznymi i edukacyjnym dla seniorów oraz sposobami dotarcia z nimi do jak najliczniejszej grupy odbiorców była głównym celem spotkania. Przedstawiciele tych instytucji opisywali sytuacje i okoliczności, w których ich pracownicy odwiedzają swoich klientów w mieszkaniach prywatnych. Prezentowali wzory dokumentów, jakie powinny oni posiadać. Podkreślali również, że w żadnym wypadku przedstawiciele firm nie pobierają jakichkolwiek opłat czy prowizji. Wnioski ze spotkania wykorzystane zostaną w działaniach profilaktycznych prowadzonych przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w Wałbrzychu podczas spotkań edukacyjnych z seniorami.

Bezwzględni oszuści stosują w swych działaniach wyrafinowane metody psychologiczne, dlatego powinniśmy uczulać osoby starsze – rodziców, dziadków, sąsiadów – by stosowali bardzo ograniczone zaufanie wobec wszystkich nieznajomych osób, które zapukają do drzwi ich mieszkań.

* * *

Policja od dłuższego czasu prosi o przekazywanie seniorom wskazówek, które mogą pomóc w ograniczaniu ryzyka stania się ofiarą bezwzględnych oszustów:

– nigdy nie należy wpuszczać do mieszkania obcych osób,

– nie otwierać na oścież drzwi wejściowych, stosować zabezpieczenia drzwi np. łańcuchy,

– osoby podające się za przedstawicieli instytucji należy wylegitymować lub poprosić o dokument tożsamości,

– należy zawsze zamykać drzwi wejściowe na zamek,

– nie pozostawiać nikogo bez nadzoru na terenie własnego mieszkania,

– nie należy przekazywać żadnych ważnych informacji przez telefon osobom obcym albo podającym się za członka rodziny,

– pieniądze trzymane w domu trzeba schować w bezpiecznym miejscu, trudnym do zlokalizowania dla obcych osób,

– nie należy wierzyć w „życiowe okazje”,

– nie należy podpisywać żadnych umów z osobami, które przychodzą do domu i nie należy również dawać żadnych pieniędzy,

– w sytuacji, gdy rozmówca staje się natarczywy, natychmiast

– należy zadzwonić na policję lub zaalarmować otoczenie!,

– w przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub uzasadnionych podejrzeń, że możemy stać się ofiarą przestępcy, należy bezzwłocznie skontaktować się z policją, dzwoniąc pod numer telefonu 997 lub 112!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dlaczego data Wielkanocy jest zmienna

Ks. Józef Dębiński
Edycja włocławska 16/2003

Sashkin/pl.fotolia.com

Wielkanoc jest świętem ruchomym, którego data wielokrotnie była przedmiotem sporu. Obecnie przyjmuje się, że to święto przypada w niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca, tj. po 21 marca.
Niejakim problemem przy ustaleniu daty Wielkanocy jest różnica w dacie ukrzyżowania Chrystusa podana w Ewangeliach synoptycznych (św. Marka, św. Mateusza i św. Łukasza) i w Ewangelii św. Jana. Różnica ta spowodowana jest żydowskim systemem liczenia dnia, czyli od zachodu do zachodu słońca. Stąd pytanie, jak powinien być zaliczony wieczór 14. nizan. Obydwa ujęcia miały swoich zwolenników. Kościoły wschodnie opowiadały się za dniem 14., a zachodnie - za 15. Kwestia ta została w końcu rozstrzygnięta na pierwszym soborze ekumenicznym w Nicei (Turcja) w 325 r., gdzie przyjęto oficjalnie datę 15.
Zgodnie z kalendarzem żydowskim i przekazami Ewangelii, Chrystus został ukrzyżowany 14. nizan, a zmartwychwstał w niedzielę po 14. nizan. Tę praktykę za św. Janem Apostołem przyjął Kościół w Małej Azji i obchodził uroczystości wielkanocne w dwa dni po 14. nizan. Zwolenników takiego terminu Świąt Wielkanocnych nazywano kwartodecymanami.
Praktyka Kościoła na Zachodzie była inna. Uroczystości wielkanocne obchodzono w niedzielę po 14. nizan, natomiast pamiątkę śmierci Chrystusa czczono w piątek przed niedzielą. Należy zauważyć, iż Kościoły małoazjatyckie, podkreślając dogmatyczny punkt widzenia, obchodziły dzień śmierci Chrystusa jako dzień radości - odkupienia. Zachód zaś akcentował mocniej punkt widzenia historyczny i obchodził dzień śmierci Chrystusa jako dzień żałoby, smutku, postu.
Nie można nie wspomnieć o trzeciej grupie chrześcijan, o tzw. protopaschistach, którzy po zburzeniu Jerozolimy nie trzymali się ściśle kalendarza żydowskiego i często obchodzili uroczystości wielkanocne przed 14. nizan.
Biskup Smyrny Polikarp w 155 r. udał się do Rzymu, do papieża Aniceta, w celu ustalenia jednego terminu Świąt Wielkanocnych dla całego Kościoła. Do porozumienia jednakże nie doszło. Sprawa odżyła w 180 r., za papieża Wiktora, kiedy opowiedziano się za niedzielnym terminem Wielkanocy. Papież polecił - pod karą ekskomuniki - przestrzegać nowo ustalonego terminu święcenia Wielkanocy. Mimo tego polecenia, metropolia efezka z biskupem Polikarpem na czele trzymała się nadal praktyki 14. nizan. Zanosiło się nawet na schizmę, ale nie doszło do niej dzięki zabiegom św. Ireneusza, biskupa Lyonu.
Dopiero na I soborze powszechnym w Nicei (325 r.) przyjęto dla całego Kościoła praktykę rzymską. Uchwały Soboru nie zlikwidowały jednak różnic pomiędzy Kościołami wschodnimi i zachodnimi. Należy pamiętać, że Rzym i Aleksandria używały odmiennych metod obliczania daty. Metoda aprobowana przez Rzym zakładała zbyt wczesną datę równonocy - 18 marca, gdy tymczasem Aleksandryjczycy ustalili ją poprawnie.
By położyć kres tej dwoistości, Synod Sardycki (343 r.) podniósł na nowo kwestię dnia wielkanocnego, ustalając wspólną datę na 50 lat. Inicjatywa przetrwała jednak zaledwie kilka lat. Po raz kolejny spór próbował zażegnać cesarz Teodozjusz (346--395). Prosił biskupa aleksandryjskiego Teofilosa o wyjaśnienie różnic. W odpowiedzi biskup, opierając się na metodzie aleksandryjskiej, sporządził tabelę chronologiczną świąt Wielkanocy. Jego zaś kuzyn, św. Cyryl, kontynuując dzieło wuja, wskazał przy okazji, na czym polegał błąd metody rzymskiej. Metoda aleksandryjska uzyskała pierwszeństwo i została zaakceptowana dopiero w połowie V w.
Z polecenia archidiakona Hilarego, Wiktor z Akwitanii w 457 r. rozpoczął pracę nad pogodzeniem metody rzymskiej i aleksandryjskiej. Hilary, już jako papież, zatwierdził obliczenia Wiktora z Akwitanii i uznał je za obowiązujące w Kościele. Od tego czasu obydwa Kościoły obchodziły Wielkanoc w tym samym czasie.
Największego przełomu w zakresie ustalenia daty Wielkanocy dokonał żyjący w VI w. scytyjski mnich, Dionysius Exiguus (Mały). Stworzył on chrześcijański kalendarz, rozpoczynając rachubę lat od narodzenia Chrystusa. To nowe ujecie chronologii zapanowało w Europie na dobre w XI w., a w świecie greckim dopiero w XV w. Chcąc uzyskać datę Wielkanocy, średniowieczny chronolog znalazł tzw. złotą liczbę danego roku (tj. kolejny numer roku w 19-letnim cyklu lunarnym), a potem sprawdzał w tabelach datę pełni księżyca. Znalazłszy ją, szukał pierwszej pełni po równonocy, czyli po 21 marca. Potem sprawdzał tabelę tzw. liter niedziel, która podawała datę Niedzieli Wielkanocnej.
Również Mikołaj Kopernik, na zamku w Olsztynie, gdzie przebywał przez pięć lat, własnoręcznie wykonał tablicę astronomiczną, na której wykreślił równonoc wiosenną. Było to ważne m.in. przy ustalaniu Wielkanocy.
Po XVI-wiecznej reformie kalendarza i wprowadzeniu w 1582 r. kalendarza gregoriańskiego po raz kolejny rozeszły się drogi Wschodu i Zachodu. Niedokładność kalendarza juliańskiego spowodowała przesunięcie względem rzeczywistej daty wiosennej równonocy, dziś wynoszące 13 dni.
Pod koniec XX i na początku XXI w. można zauważyć tendencje do wprowadzenia stałej daty Wielkanocy. Takie propozycje przedstawiano już na forum Ligi Narodów i Organizacji Narodów Zjednoczonych. Dał temu też wyraz w Konstytucji o liturgii II Sobór Watykański oraz patriarcha Konstantynopola Atenagora I w wielkanocnym orędziu z 1969 r., wzywając do usuwania różnic pomiędzy Kościołami i ustalenia wspólnej daty Wielkanocy.
Spośród proponowanych stałych dat sugerowana jest najczęściej druga niedziela Wielkanocy, co pokrywałoby się z ogólnym trendem ustaleń daty śmierci Chrystusa na dzień 3 kwietnia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Jędraszewski: potrzebna jest kontrrewolucja katolicka

2019-03-21 11:36

Joanna Folfasińska/ Archidiecezja Krakowska / Kraków (KAI)

Jest potrzebna kontrrewolucja katolicka. Jedynie Kościół potrafi powiedzieć, że trzeba się opamiętać, jeśli chcemy przekazać dalej najlepsze wartości kultury europejskiej. Nie możemy powiedzieć, że nas to nie obchodzi. Konieczna jest mobilizacja mężczyzn, którzy czują się odpowiedzialni za swoje rodziny i dzieci, które mogą stać się ofiarami wielkiej krzywdy - powiedział abp Marek Jędraszewski w Krakowie podczas konferencji „Bitwa o odpowiedzialność”, zorganizowanej przez wspólnotę Mężczyźni św. Józefa.

Joanna Adamik | Archidiecezja Krakowska

Na początku metropolita krakowski postawił tezę, że walka o odpowiedzialność jest równocześnie batalią o człowieczeństwo. Wyjaśnił, że swój wykład oparł o przemyślenia współczesnego francuskiego myśliciela żydowskiego pochodzenia Emmanuela Levinasa.

Hierarcha krótko przedstawił jego biografię i podkreślił, że jego filozofia wyrosła z pytania: czy my, Żydzi, możemy jeszcze po doświadczeniach Auschwitz, filozofować? – Odpowiedź dla wielu była prosta – „nie!” (…) Holokaust był obrazą ludzkiego rozumu i kompromitacją. Uważano, że po Auschwitz nie ma miejsca dla filozofii. Część, a wśród nich Levinas, twierdziła jednak, że tym bardziej trzeba - argumentował abp Jędraszewski.

Levinas próbował zrozumieć, dlaczego doszło do Holokaustu i dlaczego odpowiedzialni są za niego Niemcy – naród wybitnych poetów i filozofów? W swoich rozważaniach zwrócił uwagę na obojętność Kaina, który po zabójstwie Abla bezczelnie odpowiedział Stwórcy, że nie jest stróżem swojego brata. Odpowiedzialność za drugiego człowieka stała się centralnym punktem dwóch dzieł Levinasa: „Całość i nieskończoność” i „Inaczej niż być lub ponad istotą”. W pierwszym z nich, filozof skupił się na doświadczeniu „twarzy” innej osoby.

– Jest jakaś potęga w ludzkim spojrzeniu, która wskazuje na siłę zakazu moralnego: nie możesz mnie zabić, okazać wobec mnie przemocy. Relacja między „mną” a drugim człowiekiem nie jest symetryczna. Jeżeli ten drugi, z którym się spotykam i którego twarz widzę, mówi mi: „tobie nie wolno”, to po pierwsze on mnie uczy mojej wolności. Nie jest ona dowolnością, kaprysem, ale ma reguły (…) Ten drugi jawi się jako mistrz i nauczyciel, ktoś, kto mnie uczy mojego człowieczeństwa - powiedział hierarcha.

Człowiek ma własne sumienie i już w nim jest rozliczany ze swoich uczynków. Odpowiedzialność to odpowiedź na słowa drugiego człowieka. Jednakże, we wzroku drugiego człowieka można odszukać również prośbę o pomoc, na którą bezwzględnie należy odpowiedzieć. – Odpowiadam na wołanie. Jestem odpowiedzialny, to znaczy czuję, że jestem wezwany do dobra, nie uchylam się przed nim, niekiedy nawet za cenę własnego poświęcenia - mówił arcybiskup.

Drugie dzieło – „Inaczej niż być lub ponad istotą” pogłębia koncepcję odpowiedzialności. Levinas wyjaśnił w nim, że odpowiedzialność człowieka jest wrodzona. Centralną figurą dzieła jest postać cierpiącego Sługi Jahwe, który wziął na siebie odpowiedzialność za grzechy ludzkości. – Odpowiedzialność to inne imię człowieczeństwa. Obojętność to postawa Kaina, rezygnacja z ludzkiego powołania - przypomniał hierarcha.

Arcybiskup wspomniał potem o rewolucji 1968 roku, która zburzyła europejski porządek moralny i zakwestionowała zasadność Dekalogu. – Całkowita wolność. Wszystko skoncentrowane na własnym „ja”. Inny się nie liczy. To było przesłanie rewolucji ’68 - mówił.

Jak dodał, rok ’68 był czasem szczególnej dyskusji o człowieku i odpowiedzialności. - Rewolucja ’68 mówi: ja mam siebie realizować! Levinas mówi, że człowiek realizuje się, będąc odpowiedzialny za drugiego człowieka, przede wszystkim za jego życie. Wojtyła mówi: ja jestem odpowiedzialny wobec własnego sumienia, które mi mówi o dobru i złu - tłumaczył hierarcha.

Metropolita zauważył, że współczesny świat przedstawia aborcję jako prawo kobiety. Polska jednoznacznie mówi, że jest to zło, a walka o rzekome prawo wyboru dla innych to przyjęcie postawy obojętności. Rewolucja ’68 roku sprawiła, że najistotniejszą wartością jest szukanie przyjemności. Współżycie między kobietą i mężczyzną zostało pozbawione elementu prokreacji, otwierając tym samym drogę homoseksualnemu lobbingowi.

Arcybiskup zwrócił uwagę, że kolejną konsekwencją tej rewolucji jest wczesna i deprawująca edukacja seksualna najmłodszych. Jasno podkreślił, że pedofilia jest przerażająca. Pytał, jak to możliwe, że Kościół jawi się jako przestępcza instytucja, podczas gdy wokół kwitnie seksturystyka, wykorzystywanie dzieci i nowe deprawujące przepisy dotyczące edukacji seksualnej.

– Jest potrzebna kontrrewolucja katolicka. Jedynie Kościół potrafi powiedzieć, że trzeba się opamiętać, jeżeli chcemy przekazać dalej najlepsze wartości kultury europejskiej. (…) Nie możemy powiedzieć, że nas to nie obchodzi! Konieczna jest mobilizacja mężczyzn, którzy czują się odpowiedzialni za swoje rodziny i dzieci, które mogą stać się ofiarami wielkiej krzywdy - powiedział.

Zgromadzeni na konferencji mężczyźni pytali arcybiskupa o kwestię stawiania granic. Metropolita zaznaczył, że jest nią miłość. – Gest miłości i przygarnięcia do siebie sprawia, że lęk w oczach drugiego przestaje być widoczny i zamienia się w błysk radości - wyjaśnił.

Padło też pytanie o jeden z absurdów współczesności, gdy zwykłe, codzienne i czułe gesty mogą być w dzisiejszym świecie zrozumiane opacznie. Arcybiskup zaznaczył, że szczęście dzieci polega na tym, że są chronione przez swoich najbliższych. Odwołał się do słów papieża Franciszka, który mówił o działaniu złego ducha, chcącego unieszczęśliwić człowieka. Zaczerpnięte z totalitaryzmu sformułowanie „zero tolerancji” stoi w opozycji do języka Kościoła, który głosi miłosierdzie - powiedział abp Jędraszewski.

– Wielką siłą jest to, czego uczy nas św. Józef – wierność Bogu, przyjęcie odpowiedzialności za drugiego człowieka, czystość, cześć oddawana Bogu, przepełnione miłością życie. To jest siła chrześcijaństwa. To jest to, czym możemy odpowiedzieć na przemoc wobec Kościoła katolickiego - powiedział.

Dodał, że chrześcijanie byli oskarżani o to, że są wrogami ludzkości. Z drugiej strony, byli podziwiani przez pogański świat za to, że się kochali i dbali o siebie.

Ostatnie pytania dotyczyły sposobu przemiany świata. Metropolita zauważył, że chrześcijanie spotykali się w małych grupach. Kluczem jest odwaga, do której wzywał wiernych Jan Paweł II.

– Wasza odpowiedzialność powinna przejawiać się tam, gdzie jesteście, żyjecie, macie swoje domy i rodziny! (…) Rodzice mają prawo protestować przed wszelkimi formami deprawacji w szkołach. Dzieci mają prawo pozostać dziećmi - zakończył metropolita krakowski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem